KIRISTÍ?
Morokon ibili gara hamar egunez.
Bidaiaren lehenengo zatian mendian ibili gara -bai, Toubkal inguruan-,
eta bigarrenean Marrakech inguruan. Lehenengo egunetako nondik norakoa
hauxe izan zen: Iruñea - Madril - Marrakech - Imlil - Les Mouflons aterpea -
Toubkal- Ras mendia - Imlil. Hassan izeneko Imlilgo tipo batekin egin
genuen kontaktua internet bidez eta berak lotu zizkigun egin beharreko guztiak.
Dena oso ongi irten zen; tipoa oso fina iruditu zaigu (kontaktua http://www.natur-atlas.com).
Les Mouflons aterpean eman genituen
lau
egun, eta, han, Mohamed izeneko gida bat ibili zen guretzat sukaldari
lanetan. Aterpetik egin genituen irteerak, gure kabuz, gidarik gabe
-jende asko ibiltzen da bide horietan barna, eta ez dago galtzerik-.
Lehenengo egunean Toubkal mendira igo ginen. Atlas mendilerroko altuena
da, eta igoera arrunta ez du batere zaila: mogollón de peña. Guk
presarik gabe hartu genuen eguna, eta, gailurrera igotzeaz gain,
ibilbide luzexeagoa egin genuen zonaldea ezagutzeko asmoz. Ekialdeko
tontorrera igo ginen lehenengo; han Lizarrako hirukote batekin egin
genuen topo. Gu heltzen ari ginela, haiek bazihoazen. Tontorrean bakarrik
egon ginen; gure lehenengo laumilakoa! Gero Toubkalera igo ginen. Egin
beharreko argazkiak egin eta bide arrunta ez den beste batetik jaitsi
ginen. Bide horretan ez zebilen inor... beno, bai, Lizarrakoak.
Bigarren egunean beste pare bat
mendi
egiten saiatu ginen: Ras eta Timesgida. Izugarrizko haizea zebilen.
Hiruzpalau aldiz buelta ematekotan izan ginen; gure atzetik zetozen bi
koadrilek hori egin zuten. Kostata, tarteka haizeak lurrera botatzen
gintuela, Rasaren gailurrera heldu ginen. Handik behera abiatu ginen
Timesgida hurrengo baterako utzita.
Aterpean primeran egon ginen
Mohamed eta gainerako
langileekin. Berebereak ziren denak, eta berebereak izateaz oso harro
zeuden. Bereberiarrez (?) hitz egiten zuten. Hizkuntza horrek 4
dialektoditu. Gainera, marokoko arabieraz, frantsesez eta ingelesez
mintzatzeko gauza ziren. Putos kraks! Mohamedek, gainera, gaztelaniaz
egiten zuen. Bazkaltzen primeran eman zigun; bertako jakiak bertako eran
prestaturik. Egunean bost otordu egiten genuen, eta, ezin bukatuz,
gehiagorik ez genuela nahi esaten genionean, berak "come más".
Arratsaldeko lauretan tea: kiristí?
Imlil herrixka. Gereziondoak kolore betean.
Les Mouflons aterpea.
Zonaldeko arrokek kolore bizia dute, gorrixka.
A ze argazki bikainak!!!
ResponderEliminaregia da bai, argazki politak.
ResponderEliminarbidaia ere bai.
inbiriak jota nago.
hurrengoa nora?
ideiarik nahi?
Jo...errrrr qué miedo !!! pero no hs colgado tu foto montado en el burro....
ResponderEliminarAna Eli