Iraliaren lehenengo astean Lleida aldera mugitu ginen On Asis eta biok. Eguraldi kaxkarra zuten iragarria, baina, hala ere, joatea erabaki genuen. Egun batean euria izan genuen, baina gainerakoetan ez. Garai ona da inguru horiek ezagutzeko; abuztuko jendetza desagertu egin da ordurako, bertakoak lasai dabiltza, beren zereginetan murgildurik, hitz egiteko gogoz...
Ibilaldi bikainak egin genituen; lehenengo, Besiberrietako gandorra egin genuen; egun berean, stany de Cavaliersetik atera, Iparraldeko Besiberrira igo, eta erdiko Besiberriraino iritsi ginen. Ordurako berandu zen, eta leher eginda geundenez, behera egin genuen hegoaldeko Besiberrira eta Comalofornora igo gabe; hurrengorako (bi egunetan egitea komeni). Taull herrian atseden hartu ondoren, Ventosa i Calvell aterpera igo ginen, eta handik, Tumeneya mendira, gandorran barna honetara ere. Pa de Sucre mendia (ondokoa, gandorraren jarraipena) hurrengorako. Aterpetik jaitsi, eta azken egunean, Pont de Suert herrian dagoen bia ferrata batera joan ginen. Oporraldi bigorexiko gozagarria.
Iparraldeko Besiberrira igotzen, azken txanpa. Ohiko bidea ez da batere erraza.
Gandorrean, erdiko Besiberrirako bidean. Granitoa, granitoa, granitoa.
Stany de Cavaliers.
S. Clemente, Taullekoa. Romaniko ospetsua. Elizak ez ezik, herriak ere oso ongi zainduak dituzte zonalde hartan.
Ventosa i Calvell aterpea. Atzean, laino artean, Punta Arlé, Pa de sucre eta Tumeneya.
Hau ere aterpea; tontoarena egiten, argazki kuriosoa atera genuen. Aterpekoek txupito bana atera ziguten, trukean argazkia bidaltzeko eskatuta.
Egunsentia. Ezkerraldeko punta Comaloforno mendia da, hango altuena (3000 ta... ez dakit). Eskuinaldekoa, berriz, iparraldeko Besiberri. Erdian ikusten dena Besiberrietako gandorra.
Zonaldea stanyz beteta dago (Katalunyako ibonak). Ezkerretik eskuinera, Besiberri, Punta Arlé, Pa de Sucre eta Tumeneya.
Tumeneyako gandorra.
Tumeneyako gandorrean rapel batzuk egin behar dira. Paraboltak daude horretarako.
Ventosa i Calvell aterpearen gainean (argazkian ez da ikusten, baina ezkerraldean dago) Travessani izeneko mendi hau dago. Agullas de Travessani horietan bia dexente omen dago. Hara bueltatu beharra dago, nahi ta ez!
Pont de Suert herrian (oso handia da, ez dakit hiria ote den), bia ferrata hau dago. Oso ongi dago, goian badu atzera botatzen zaituen zati bat (popeyeeee), eta, bukaeran, tirolina; baina guk ez generaman polearik, pena.
Zati honetan atzera botatzen zaitu paretak.













Asisssssssssssss guapo!!!!!
ResponderEliminarJo.... er !!!!! como no entiendo nada, tengo que echarle mucha imaginación para saber ANDE ANDAN ESTOS SITIOSSSSS. Maravillosa la foto del refugio (o lo que sea, volvemos a lo mismo) y las del lago.... en fin, IKUSI ARTE, pollo.
ResponderEliminarAna.
Ana, aquí el pollo: me alegro de que hayas empezado a empollarte el manualillo para aprender euskera (ikusi arte)! De todas formas, el objetivo del blog es más enseñar fotos que dar la chapa con los textos.
ResponderEliminarEn septiembre anduvimos un colega y yo por el pirineo catalán, concretamente en el val d' boi (de románico sobrao y mejores posibilidades montañeras). El refugio de las fotos se llama Ventosa i Calvell y es muy conocido porque por ahí pasa la carrera de montaña Carros de foc. Bessos eta MILA ESKER!
Ana: dale traducir página.
ResponderEliminarPollo: Estupendas fotos. Artista didáctico.
Behi bezala ibili obe izango zen
ResponderEliminarNi neck neronek Francois