Moroko II

Imlil herrxikako bake eta lasaitasunetik bat-batean pasatu ginen Marrakechko zurrunbilora. Bi egun eman genituen han, eta beste bat Essaouiran. Egia esatera, kosta egin zitzaigun hasieran Marrakechko abiadurara ohitzea, zeinen ezberdina den hango bizimodua Imlilgoarekin alderatuta! eta zeien harrigarria gure errealitatearekin alderatuta. Pixkana, ordea, koxka hartu genion, eta oso gustura ibili ginen hiri gorriaren karrika estu horietan barna. 

Koutoubia mezkitako alminarra. Honetan oinarritu zen Sevillako Giralda. Hemendik egiten omen dituzte otoitzerako deirik garbienak.

Jemaa el-fna plaza (hildakoen batzarra, arabieraz). Ikaragarria da plaza honetan egun osoan zehar dagoen mugimendua; zuku saltzaileak, denda ibiltariak, jena tatuajegileak, motoak, sugeak, musikariak, motatu eta desmontatzen dituzten jatetxeak, tximuak, bizikletak, poliziak, autoak... dena dela, turista nola harrapatuko ibiltzen dira asko eta asko. Gauez, gnaua musika egiten duten taldeak jartzen dira borobilean eta bertako jendea inguratzen zaie kantuak eskatzera txanpon baten truke. Turistak hurbildu eta segituan egiten dute alde.
Merezi du presarik gabe hartu eta zer nolako musika egiten duten lasai entzutea.

Marrakech inperio baten hiriburua izandako hiria da. Harresi kilometro pila du, eta, tarteka, hiri barruko eraikinen parte direla ikusten da, hau da, erabili egin dituztela beste eraikin batzuen parte bezala.

Jauregiak ere badira. Marokoko arkitekturaren ezaugarriak ikusteko oso aproposa.

Essaouiran ez genuen hainbesteko rollo turistikoa espero. Hala ere merezi du. Hiri honetan musikak garrantzi handia duela ikusten da. Bertan ospatzen dute Gnaua musika jaialdirik garrantzitsuenak eta musika tailler eta denda asko dago. Bi mutiko hauek la ostia jotzen zuten.